Artykuł 3. Prawo do pomyłek i błędów

 O prawie do pomyłek i błędów…

W Naszym Domu możemy mylić się i popełniać błędy. Jeżeli ktoś przypadkiem pobije talerz albo rozleje zupę – to przecież nie zrobił tego specjalnie i też jest mu przykro. Staramy się nie złościć na siebie o drobiazgi.

Zapraszam do dyskusji o trzecim artykule „Małej Rodzinnej Konstytucji”. Dokument ten opracowany  w naszej rodzinie w 2003 roku i podpisany przez wszystkich członków naszej rodziny wielokrotnie pomagał nam w utrzymywaniu pozytywnych relacji 🙂 Artykuł trzeci dotyczy ważnego elementu rozwoju każdego człowieka: prawa do pomyłek i błędów!

Z czystej pszekory zamieżam popełnić dzisiaj tyle błenduf i pomyłek ile się da. Jerzeli kogoś razi taka ih lidżba w jednym tekście – zahencam do pszesłania mi poprawionej wersji tego wpisu – opóblikujem go ponownie, tym razem zgodnie z zasadami ortografji ?

Kilkanaście lat temu, stojonc f kolejce do kasy w jednym s bankuf, gawendziłem s kobietom, kturej imienia nigdy nie poznałem, a jednak rozmowa ta miała dórzy wpłyf na nasze rodzinne relacje. Rozmowa dotyczyła popełniania przez dzieći błenduf ortograficznyh, i reakcji nas, dorosłyh na popełniane przes dzieci pomyłki. Dyskótowaliśmy o tym, jak tródno przyznać dzieciom prawo do mylenia sie, do kszywego pisania, do pisania z błendami? Jak czensto zloscimy sie wielokrotnie poftażając zasady, wedłók kturyh nalerzy sie kierować piszonc wypracowanie lub inny tekst? Ortografia jest warzna, z tym sie zgodziliśmy oboje. Znacznie ważniejsze jest jednak to czy wychowamy człowieka śfiadomego sfoih silnyh stron, zalet, potrafioncego przyznać sie do blendu i wyciągajoncego wnioski z rzyciowyh porarzek.

Nie zrozum mnie źle; nie nawołóje tutaj do odżócenia zasad! Zahencam raczej do pżyjżenia sie naszym, czensto wyuczonmym i automatycznym reakcjom na pomyłki dzieci. Na pomyłki w zadaniah domowyh rozwionzywanyh pżes siedmiolatki, na sposoby posłógiwania sie sztóćcami pszes tszylatki, na rozlane przez pienciolatki mleko, na zgóbione przez nastolatki klócze…

Błendy som czeńściom procesu rozwoju i nauki – natomiast nasze reakcje na popełniane (nie tylko pszes dzieci) pomyłki – determinóją samoocene, pewność siebie, oras wzajemne relacje. 

Pozytywności karzdego dnia rzyczę 🙂

Serdeczności!

Artur

Dodaj komentarz